Σκοπός της επιμορφωτικής συνάντησης ήταν να οριστεί και να νοηματοδοτηθεί η έννοια της κρίσης αλλά και να προετοιμαστεί η σχολική κοινότητα επαρκώς έτσι ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους προκλήσεις (π.χ. υγειονομικές κρίσεις, φυσικές καταστροφές, θάνατος, συγκρουσιακές σχέσεις, βία κ.ά.).
Σε επίπεδο περιεχομένου, έγινε αναφορά στα είδη των κρίσεων και στα βασικά χαρακτηριστικά τους, στις αναμενόμενες αντιδράσεις των παιδιών ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο στο οποίο βρίσκονται όταν βιώνουν μια κρίση αλλά και στις επιπτώσεις και τις αλλαγές που μπορεί να επιφέρει μια κρίση στη ζωή ενός παιδιού. Επιπλέον, αποσαφηνίστηκε ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού στη στήριξη των παιδιών που βιώνουν μια κρίση και προτάθηκαν τρόποι πρόληψης και παρέμβασης όπως και η δημιουργία ενός αποτελεσματικού πλάνου διαχείρισης καταστάσεων κρίσης που βάζει σε ετοιμότητα το σύνολο της σχολικής κοινότητας.
Πιο συγκεκριμένα, ασχοληθήκαμε με τους τρόπους που μπορούμε να προσεγγίσουμε και να συμπεριφερθούμε στα παιδιά σε στιγμές κρίσης και πως να αναγνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα στις τραυματικές αντιδράσεις και στο θρήνο που μπορεί να εκδηλωθεί. Στη συνέχει αναφερθήκαμε στα παιδιά που μπορεί να εμφανίζουν αυξημένη ευαλωτότητα σε συνθήκες κρίσης και πότε χρειάζεται να αναζητήσουμε βοήθεια από τα διαθέσιμα υποστηρικτικά δίκτυα (π.χ. ειδικοί ψυχικής υγείας, δομές ψυχικής υγείας). Ακόμη, έγινε αναφορά στη σημασία της συνεργασίας σχολείου και οικογένειας με σκοπό την πολύπλευρη παρέμβαση και παροχή βοήθειας στα παιδιά. Τέλος, τονίστηκε η σημαντικότητα της στήριξης των ίδιων των εκπαιδευτικών και η επαφή με τα διαθέσιμα ψυχικά τους αποθέματα ως βασική προϋπόθεση για να αποτελέσουν αρωγούς στις δυσκολίες και στις προκλήσεις που μπορεί να προκύψουν στο χώρο του σχολείου.
Ευαγγελία Στασινού
Σχολική Ψυχολόγος